اول از همه برایت آرزو مى‌کنم که عاشق شوى،
و اگر هستى، کسى هم به تو عشق بورزد،
و اگر اینگونه نیست، تنهاییت کوتاه باشد،
و پس از تنهاییت، نفرت از کسى نیابى،
آرزومندم که اینگونه پیش نیاید ......
اما اگر پیش آمد، بدانى چگونه به دور از ناامیدى زندگى کنى،
برایت همچنان آروز دارم دوستانى داشته باشى،
از جمله دوستان بد و ناپایدار ......
برخى نادوست و برخى دوستدار ......
که دست کم یکى در میانشان بى‌تردید مورد اعتمادت باشند.
و چون زندگى بدین گونه است،
برایت آروزمندم که دشمن نیز داشته باشى ......
نه کم و نه زیاد ...... درست به اندازه،
تا گاهى باورهایت را مورد پرسش قرار دهند،
که دست کم یکى از آنها اعتراضش به حق باشد ......
تا که زیاده به خود غره نشوى.
و نیز آروزمندم مفید فایده باشى، نه خیلى بی‌خاصیت ......
تا در لحظات سخت،
وقتى دیگر چیزى باقى نمانده است،
همین مفید بودن کافى باشد تا تو را سرپا نگاه دارد.
همچنین برایت آروزمندم صبور باشى،
نه با کسانى که اشتباهات کوچک مى‌کنند ......
چون این کار ساده‌اى است،
بلکه با کسانى که اشتباهات بزرگ و جبران‌ناپذیر مى‌کنند ......
......و با کاربرد درست صبوریت براى دیگران نمونه شوى.......

..............................

همیشه اخر حکایت خواندنی است من عاشق او بودم و او عاشق

 او...

نمی دانم چرا خودت هم انگار یک جورایی موافقی برای گردن نهادن به تقدیر، من که دلم لک زده برای لک زدن دلت البته نه برای هر کسی، دلم ترک خورده برای اینکه محض خاطر یک عمر چشم به راهی چشم بدوزی به یک راه دلم ، دلم سر می رود برای یک لحظه انصافی که..............
دلم نمی آید بنویسم نداری چقدر بد است که می شود نویسنده این نامه ها را از بس مثل هم درد کشیده بدون خواندن روی جلد شناخت پس هیج وقت نمی شود برای تو از زبان یک غریبه فرضی نوشت
.
.
.
.

...:::کلام آخر:::...

خداحافظ

همین حالا

نمي خواهم به جز من دوست دار ديگري باشي

نمي خواهم براي لحظه اي حتي به فكر ديگري باشي

نمي خواهم صفاي خنده ات را ديگري بيند

نمي خواهم كسي نامش،بر لبهاي تو بنشيند

نمي خواهم به غير از من بگيرد دست تو دستي

نمي خواهم كسي يارت شود در راه اين هستي

هی فلانی

زندگی شاید همین باشد!

 یک فریب ساده و کوچک.

 آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را جز برای او

 و

جز با او نمی خواهی.

 من گمانم زندگی باید همین باشد ...

زخم خوردن

 آن هم از دست عزیزی که برایت هیچ کس چون او گرامی نیست

 بی گمان باید همین باش

آندم که آمیزد نگاهت با نگاهم
پای زمان یارای پیمودن ندارد
روزی اگر چشم تو در چشمم نباشد
در تنگنای زندگی بودن ندارد

هركه عاشق شد جفا بسيار مي بايد كشيد
بهر يك گل منت صدخار مي بايد كشيد
من به مرگم راضيم اما نمي آيد اجل
بخت بد بين !

از اجل هم ناز مي بايد كشید؟؟؟

سلام بچه ها

امیدوارم که حال همتون خوب باشه

همتونو به خدا قسم میدم

 که برای خوشبختی یگانه عشقم که

من لایق رسیدن بهش نبودم و

داره ازدواج میکنه دعا بکنین

لیدا جونم

آرزو میکنم که

خوشبخت بشی

هميشه انقدر ساده نرو

 مگذر لااقل نگاهي به پشت سرت کن...!

 شايد

 کسي در پي تو مي دود

 و

نامت را با صداي بي صدايي فرياد ميزند...!

 و تو...

 هيچ وقت او را نديده اي

براي تنهايي ات
گريستم
نه بخاطر بوسه
نه بخاطر جسم عريانت
به خاطر خودت
به خاطر زنانگي پاکت
نه بخاطر تنهايي من
نه بخاطر فراموشي
بخاطر به تو انديشيدن
در لحظات زندگي
به خاطر پاکي کلامت
در اعلام عشق
نه بخاطر جبران خطاي ديروز
نه بخاطر قضاوت فردا
بخاطر امروزت
به خاطر هر روزت
نه بخاطر آن شب ها در کنار تو
نه به خاطر امشب
در غياب تو
بخاطر عشق نهانت
که دنياييست
بخاطر تنهايي ات
در عين ازدهام
نه بخاطر فريب تو
نه بخاطر ترهم
به خاطر خاطرات ديروز
به خاطر روياهاي فردا
به خاطر تکيه گاهي امن براي تو
بخاطر معمني آسوده
براي عشق و

 تو
گريستم

و

خواهم گریست

حالا من يه گوشه تنهام با يه عكس يادگاري
رفتي بي وفا و گفتي كه  منو دوسم نداري
حالا باز دوباره بارون مي خوره رو تن  شيشه
اخه چي كم شده از تو كه مي ري واسه هميشه
عزيزم دنيا كوچيكه تو بگو اخه كجايي
ياد تو مي افتم هر وقت
هي ميگم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي
تو شباي پر ستاره
دل من هواتو داره
ياد من مي مونه نيستي
بودنت خواب و خياله
روي بام خاطراتت من كبوتر شدم اما
با يه سنگ نفرت تو پريدم از بوم دنيا
حالا بعد رفتن تو من يه گوشه اي نشستم
هي مي گم كجايي اخر اخه من دل به كي بستم
ديگه خسته ام از اين عشق خيالي
هي ميگم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي

برای یگانه عشقم

لیدا

کاش میشد تا کنی باور مرا
اشک چشم و آه سوزان مرا
کاش میشد در زمان بی کسی
حس کنی سردی دستان مرا
گفتمت عشقم به تو از جان فزون است
گفتمت سوز دلم از جان برون است
در جوابم :
خنده ایی آلوده و آتش میان دوده
و درد دلم افزوده و...
اکنون میان حادثه یا خاطره
زهری بدل خاری به پای من ، چنین بیهوده بی حاصل
نگاهم همچنان مانده به ساحل ...

كاش می دانستی:

چشم هایم زشكوفایی عشق تو فقط می خواند.

عشق من معجزه نیست عشق من رنگ حقیقت دارد

 اشك هایم به تمنای نگاه تو فقط می بارد

تو فقط مال منی تو فقط مال همین قلب پر از احساس منی

 شب من با تو سحر خواهد شد

 تو نمی دانی:

 من چه قدر عشق تو را می خواهم

 تو صدا كن من را

تو صدا كن مرا كه پر از رویش یك یاس شوم

 تو بخوان تا همه احساس شوم

لیدا دوستت دارم

باران كه ببارد

 با تمام وجود زمزمه ات خواهم كرد

و با تمام وجود خواهم شكست

 و نبودنت را

 با باران

خواهم باريد

حرفهای ما هنوز ناتمام

تا نگاه می کنی وقت رفتن است

باز همان حکایت همیشگی

!آه...

ای دریغ و حسرت همیشگی!!
ناگهان

چقدر زود

 دیر می شود

دستهايم برايت شعر مي نويسند اما تو هرگز نخواهي خواند، آتش عشق در چشمانم غوطه مي زند ولي تو هرگز نخواهي ديد. نه، تو هرگز مرا نخواهي فهميد و من با اين همه اندوه از كنارت خواهم گذشت و

باز تو

 درك نخواهي كرد

بمون لیدای من

بمون 

دیشب دلم گرفته بود ، مثل هوای بارونی دلم هواتو كرده بود ، هوای شیرین زبو نیت دلم میخواست گریه كنم ، بگم كه سخته تنهایی ای همصدا ای آشنا ، بگو كه پیشم می مونی نمی دونم چه حالی و كجایی و چه می كنی ولی صدات تو گوشمه ، می گی كه اینجا می مونی.رفتم كنار پنجره ، گفتم شاید ببینمت دیدم محاله دیدنت ، چون گل باید بچینمت رو صندلی نشستمو یهو دیدم یه قاصدك اومد پیشم خبر آورد ای آشنا ، یه رازی را بهت بگم ؟ گفتم بگو : آهی كشید، اومد نشست رو شونه ها

لیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدای من

دوستت دارم

تنها موندم

بیاپیشم

تو اين دنيا نامرد يه پسري نابينا بود که يه دوست دختر داشت، دوست دخترشو خيلي دوستش داشت، مي گفت اگه من دوتا چشم داشتم واسه هميشه باهات مي موندم. يکي پيدا شد و چشماشو داد به پسره، پسره وقتي تونست دوست دخترشو ببينه ديد اونم مثل خودش نابيناست، به دختره گفت برو ديگه نمي خوامت، پسره وقتي داشت مي رفت دختره لبخند تلخي زدو با اشک گفت:

عشق من 

مواظبه چشام باش!!

بچه ها تورو خدا کمکم کنید

شما بگین که من چیکار بکنم

.سلام بهونه قشنگ من برای زندگی.

لــــــــــــــــــــــــیدای مـــــــــــــــن

آره...بازهم میگم:

لــــــــــــــــــــــــیدای مـــــــــــــــن

درسته که پای تلفن گفتی که: من دیگه مال تو نیستم...

درسته که گفتی دیگه برام مهم نیستی...

میگم چون اینجا و در این وبلاگ همه چیز ماله منه و برام مهمه.

...اینجا عشق...

...کلمه ها...

...دوست داشتن...

وحتی لیدا مال منه.

توگفتی: از این به بعد برای همدیگه مثل خواهر و برادر می شیم...

ولی حتی چند ثانیه هم نخواستی روی حرفی که خودت گفته بودی بمونی...

نمی دونم که چی بگم...

خیلی خسته ام.

می خوام بمیرم...

تو چی میگی؟

لــــــــــــــــــــــــیدای مـــــــــــــــن

و عشق، صداي خرد شدن برگهايي خشک است در زير پاهاي خسته ی رهگذري که مي‌داند نمي‌رسد اما هم‌چنان مي‌رود...

لیداجون تا آخرین لحضه زندگیم و تا زمانی که بدونم ته دلت

یه کوچولو برات مهم هستم

برای رسیدن به تو دست از تلاش نمی کشم

حالا من يه گوشه تنهام با يه عكس يادگاري
رفتي بي وفا و گفتي كه  منو دوسم نداري
حالا باز دوباره بارون مي خوره رو تن  شيشه
اخه چي كم شده از تو كه مي ري واسه هميشه
عزيزم دنيا كوچيكه تو بگو اخه كجايي
ياد تو مي افتم هر وقت
هي ميگم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي
تو شباي پر ستاره
دل من هواتو داره
ياد من مي مونه نيستي
بودنت خواب و خياله
روي بام خاطراتت من كبوتر شدم اما
با يه سنگ نفرت تو پريدم از بوم دنيا
حالا بعد رفتن تو من يه گوشه اي نشستم
هي مي گم كجايي اخر اخه من دل به كي بستم
ديگه خسته ام از اين عشق خيالي
هي ميگم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي